terug naar het overzicht
Wereldmelanges onder de kerk
Vrijdag 14 november 2003, BN/DeStem

John en Anneke Bodar in hun lounge-hoekje: "We willen geen horecagelegenheid zijn, maar we schenken net als bij de kapper een kopje koffie."
(Foto: Ingrid Bertens)
Vrijdag 14 november 2003 - „Wie kent de geur van vers- gebrande koffie nog? Of je het nu wel of niet op prijs stelde, vroeger rook je de gebrande bonen letterlijk op straat. Iedere stad bezat wel een branderij, een ambachtelijk fabriekje dat aan de dagelijkse behoefte van cafeïne kon voldoen. Nu zijn ze verdwenen, langzaam opgeslokt door de groten“, begint John Bodar van De Compagnie.

Samen met zijn vrouw, Anneke, draait hij de geschiedenis terug.
Koffie wordt tegenwoordig vlak onder de toren van de Grote Kerk gebrand. „In kleine porties die binnen drie dagen verkocht worden, zodat het aroma er nog volledig inzit. Ongebrande groene bonen zijn maandenlang houdbaar, maar eenmaal gebrand verliezen ze snel hun geur- en smaakstoffen“, vertelt John. Ze werken met kleine hoeveelheden bonen uit de hele wereld. Die worden in verschillende melanges gemengd. „Zelfs in opdracht, als de klant erom vraagt. Want als je eenmaal koffie, gezet met versgebrande en -gemalen bonen gewend bent, dan wil je niet meer anders.“ Het echtpaar Bodar is geen nieuwkomer binnen de Bredase middenstand. In hetzelfde pand maar onder de naam ‘Het Pijpenhuis’ verkochten zij, jarenlang luxe tabakswaren. „Tot nu toe hebben we om de tien jaar verbouwd. Toen vanwege de grootscheepse verandering aan de Houtmarktpassage de buurt op de schop ging, hebben wij besloten mee te doen“, vertelt Anneke.
Een jaar zijn ze bezig geweest, maar de klant heeft er weinig van gemerkt. „We hadden een houten schot in de winkel staan en konden gewoon open blijven. Alleen de naamswijziging van pijpenhuis in Compagnie blijkt sommige klanten een doorn in het oog. Als ik dan uitleg dat de jeugd tegenwoordig een pijp met iets heel anders verbindt dan met tabak, dan begrijpen ze het wel“, licht John toe.

De verbreding van het tabakassortiment met thee en koffie vinden ze een logische stap. „Er zijn overeenkomsten tussen die drie.
Allereerst lijken de productieprocessen op elkaar. Daarnaast worden ze in de tropen verbouwd“, legt hij uit. Om kennis te vergaren heeft het echtpaar er al een aantal studiereizen naar die landen op zitten.
„Als je eenmaal gezien hebt hoe trots zo’n boer is op zijn eigen oogst en met hoeveel zorg hij die omgeeft dan gaat zo’n sigaar echt leven.“ Zelfs tijdens hun ‘gewone’ vakanties binnen Europa zijn ze altijd op zoek naar iets bijzonders. „Bij aankomst in een nieuwe stad gaan we niet eerst naar het bekende museum of de kathedraal, maar naar het aanbevolen koffiehuis!“

Achter in de winkel hebben ze een van die ideeën toegepast. Naast de humidor, de speciale klimaatruimte om sigaren in te bewaren, zijn ze een soort lounge of proeflokaal begonnen. „We willen absoluut geen horecagelegenheid zijn, maar schenken net als bij de kapper een kopje koffie,“ legt John uit. Of het nu om een luxe sigaar gaat of om een doosje Havanna’s, de gedegen kennis en liefde voor zijn waar stralen er bij John vanaf. Tabak is hem met de paplepel ingegeven: „Mijn opa stamt uit een sigarenhandelaars- geslacht en zijn vrouw stond al vanaf haar veertiende bij haar ouders in de comestibleswinkel (tabak, thee en koffie). Mijn ouders hebben dat overgenomen en daarna ben ik samen met mijn vrouw verder gegaan. Of mijn medicijnen en economie studerende zonen de fakkel verder zullen overnemen is heel onzeker Maar een vierde generatie zou wel mooi zijn!“

De Compagnie bevindt zich aan de Torenstraat 15.

Ze zijn open op maandag van 13.00 tot 18.00 uur en van dinsdag tot en met zaterdag van 9.00 tot 18.00 uur. Met op donderdagavond de koopavond tot 21.00 uur. Op zaterdag zijn ze om 17.00 uur gesloten.